10 juli, dag 76: ex-spoorlijnen

We rijden heel wat over lange hooguit stevig vals plat stijgende of dalende slechts enkele meters brede trajecten: voormalige spoortracés. Eergisteren tientallen kilometers van het prachtigste kaliber, de spoorlijn Whitby - Scarborough......en vandaag een niet zo lang stuk over een traject dat ook in het Westland van voor de kassenbouw had kunnen liggen. Maar wel met grappige overblijfselen van stations.

9 juli, dag 75: de gerst is rijp

Zie Scarborough - Barton upon Humber op de kaart.
Tijdens onze tocht hebben we zo'n beetje de hele groei van het graan kunnen bekijken. In Groningen kwam het net boven de grond, en hier (midden Engeland) en nu is het geel en rijp. Dat soort plaatjes zagen we vroeger in Nederland ook veel, maar dat is nu voor een groot deel vervangen door lelijke industrieterreinen, door nieuwbouwwijken en door maïs. In Schotland en Engeland weten ze nog wat eindeloze graanvelden zijn. Kijk, ze staan te wachten tot ze geoogst worden.Wij zouden tot vandaag niet onze vinger opgestoken hebben als iemand gevraagd had of er iemand in de zaal is die de Engelse plaats Beverley kent. Nu wel. Een onopvallend provincieplaatsje, maar wel eentje met een enorme 'minster' oftewel kerk. Uit de veertiende eeuw. Gewoon. Alsof het niks is.En een paar uur eerder waren we langs Engeland's grootste monoliet oftewel 'standing stone' oftewel menhir waarbij Obelix zijn vingers aflikt, gefietst. Die staat er al vierduizend jaar, die stone, denken ze.

8 juli, dag 74: op zijn mooist

Het stuk kust tussen Middlesbrough en in elk geval Scarborough is om stil van te worden. Daarom een riedeltje plaatjes daarvan.En op dit soort coole plekjes slaat men zijn balletje.

7 juli, dag 73: kliffen en konijnen

Gisteren reden we al langs kliffen, vandaag kon er ook wat van. Op sommige plekken staan onmogelijke bouwwerkrestanten, zoals dezeen deze.Als je goed kijkt, zie je een heleboel konijnen op onze camping. We hebben onze fietsen maar goed vastgebonden, want je weet maar nooit wat zoveel konijnen samen kunnen bereiken.We waren vandaag met dit weer vertrokken, uiteindelijk viel er één bui.

6 juli, dag 72: twee buien


Het dreigde van de regen. Twee keer was er een echte bui, voor de rest bleef het bij dreigen. De schaapjes denken niet dat het zo'n vaart zal lopen.Soms denken ook wij dat het zo'n vaart niet zal lopen.maar een enkele keer is het toch menens.

5 juli, dag 71: Engeland

Vandaag twijfelen we tussen Schotland en Engeland, we volgen steeds de rivier de Tweed. We steken enkele keren de grens over. Dit is de nationale bloem van Schotland.Maar nu gaan we toch heus Engeland in, Schotland is klaar en Schotland was okee.

4 juli, dag 70: vier


En nu zijn we met z'n vieren. Yvonne en Matthijs fietsen een dikke week mee.Ze staan naar een ruïne van een kerk te kijken.Later die dag kwam er nog een dikke abdij bij......en morgen komt dit heel grote 'kasteel' erbij, maar dat weten ze nu nog niet.Maar soms moet er gewerkt worden.We volgen steeds maar deze bordjes, iets wat in Schotland heel goed gaat. En ook over de wegen hoor je ons beslist niet mopperen.