10 juli, dag 76: ex-spoorlijnen

Zie deze etappe op de kaart.
We rijden heel wat over lange hooguit stevig vals plat stijgende of dalende slechts enkele meters brede trajecten: voormalige spoortracés. Eergisteren tientallen kilometers van het prachtigste kaliber, de spoorlijn Whitby - Scarborough......en vandaag een niet zo lang stuk over een traject dat ook in het Westland van voor de kassenbouw had kunnen liggen. Maar wel met grappige overblijfselen van stations.

9 juli, dag 75: de gerst is rijp

Zie Scarborough - Barton upon Humber op de kaart.
Tijdens onze tocht hebben we zo'n beetje de hele groei van het graan kunnen bekijken. In Groningen kwam het net boven de grond, en hier (midden Engeland) en nu is het geel en rijp. Dat soort plaatjes zagen we vroeger in Nederland ook veel, maar dat is nu voor een groot deel vervangen door lelijke industrieterreinen, door nieuwbouwwijken en door maïs. In Schotland en Engeland weten ze nog wat eindeloze graanvelden zijn. Kijk, ze staan te wachten tot ze geoogst worden.Wij zouden tot vandaag niet onze vinger opgestoken hebben als iemand gevraagd had of er iemand in de zaal is die de Engelse plaats Beverley kent. Nu wel. Een onopvallend provincieplaatsje, maar wel eentje met een enorme 'minster' oftewel kerk. Uit de veertiende eeuw. Gewoon. Alsof het niks is.En een paar uur eerder waren we langs Engeland's grootste monoliet oftewel 'standing stone' oftewel menhir waarbij Obelix zijn vingers aflikt, gefietst. Die staat er al vierduizend jaar, die stone, denken ze.

8 juli, dag 74: op zijn mooist

Zie deze etappe op de kaart.
Het stuk kust tussen Middlesbrough en in elk geval Scarborough is om stil van te worden. Daarom een riedeltje plaatjes daarvan.En op dit soort coole plekjes slaat men zijn balletje.

7 juli, dag 73: kliffen en konijnen

Zie deze etappe op de kaart.
Gisteren reden we al langs kliffen, vandaag kon er ook wat van. Op sommige plekken staan onmogelijke bouwwerkrestanten, zoals dezeen deze.Als je goed kijkt, zie je een heleboel konijnen op onze camping. We hebben onze fietsen maar goed vastgebonden, want je weet maar nooit wat zoveel konijnen samen kunnen bereiken.We waren vandaag met dit weer vertrokken, uiteindelijk viel er één bui.

6 juli, dag 72: twee buien

Zie deze etappe op de kaart.
Het dreigde van de regen. Twee keer was er een echte bui, voor de rest bleef het bij dreigen. De schaapjes denken niet dat het zo'n vaart zal lopen.Soms denken ook wij dat het zo'n vaart niet zal lopen.maar een enkele keer is het toch menens.

5 juli, dag 71: Engeland

Zie deze etappe op de kaart.
Vandaag twijfelen we tussen Schotland en Engeland, we volgen steeds de rivier de Tweed. We steken enkele keren de grens over. Dit is de nationale bloem van Schotland.Maar nu gaan we toch heus Engeland in, Schotland is klaar en Schotland was okee.

4 juli, dag 70: vier

Zie deze etappe op de kaart.
En nu zijn we met z'n vieren. Yvonne en Matthijs fietsen een dikke week mee.Ze staan naar een ruïne van een kerk te kijken.Later die dag kwam er nog een dikke abdij bij......en morgen komt dit heel grote 'kasteel' erbij, maar dat weten ze nu nog niet.Maar soms moet er gewerkt worden.We volgen steeds maar deze bordjes, iets wat in Schotland heel goed gaat. En ook over de wegen hoor je ons beslist niet mopperen.

1-2-3 juli, dag 67-68-69:wisseling van de wacht

De snelste manier om Edinburgh te bekijken is naar de maquette te lopen die ergens middenin de stad staat.Maar dan doe je deze indrukwekkende stad geen eer aan, met zijn botanische tuinen, zijn burcht, zijn fraaie woonwijken van rond 1900. Dit is in de kassen van de botanische tuinen.Jantinus, Willem, Leonie en Hetty zijn nu vertrokken. Kijk, daar gaan ze net.Koos reisde met ze mee om te zien hoe Aad z'n diploma kreeg......en tezelfdertijd vlogen R. en M. in en waren een paar dagen bij Jos.Om het verhaal compleet te maken moet je weten dat op vrijdag de Hemussers Yvonne en Matthijs zich bij ons voegden, en op zaterdagochtend heel vroeg R. en M. weer vertrokken. Volgt u het nog?

30 juni, dag 66: gekke brug

Zie deze etappe op de kaart.
De Firth of Forth is de zeearm waar Edinburgh aan ligt. Daar gaan twee bruggen over, een spoorbrug en een wegbrug. Hier staan enkele van de fietsende Hemussers de spoorbrug te bewonderen. Maar hoe hebben ze nou toch dat middenstukje erin gekregen...

29 juni, dag 65: graan!

Zie deze etappe op de kaart.
Graan, graan en nog eens graan op akkers waarvan de gemiddelde Groninger boer alleen maar kan dromen. Enorme aaneengesloten lappen grond met daarop prachtige gerst en tarwe, vooral. Minder maar ook heel veel zie je net zo grote aardappelvelden. Soms wordt het afgewisseld door een stiekem veld aardbeien, verstopt onder plastic kassen. Of zomaar ineens een lap erwtjes. Hieronder een ode aan de twee meest geziene graansoorten.

28 juni, dag 64: vochtig

Zie deze etappe op de kaart.
Over een teveel aan regen hebben we niet te klagen. Toch is het zo bij zee wel eens een beetje vochtig. Bijvoorbeeld op de camping van Montrose, waar we hooguit honderd meter van de zee af staan met onze tentjes.De dag erop hangt er nog wel wat nevel - zoals hieronder bij Dundee - maar als de zon goed zijn best doet wordt het een dag als alle andere: zonnig!Trouwens, wij denken wel eens dat we bruggen kunnen bouwen, welnu, die Schotten kunnen er ook wat van, kijk maar eens naar deze spoorbrug over de Firth of Tay bij Dundee.

27 juni, dag 63: grijs in de zon

Zie deze dag in Aberdeen op de kaart.
We zijn het er met zijn zessen roerend over eens, hier in Aberdeen moet je niet zijn als het regent. De hele stad is opgetrokken uit grijze natuursteen en best wel druk met verkeer.De haven ligt namelijk ongeveer midden in de stad, en die haven wordt nogal druk bezocht door bevoorradingsschepen voor de olieplatforms op zee. Kijk, daar komt er weer zo eentje, terwijl ze buitengaats in file liggen te wachten.Verder is die haven nogal stevig achter hekken weggestopt, want stel toch eens dat je een stukje van een ketting zou meenemen.

26 juni, dag 62: Hemus op het spoor

Zie deze etappe op de kaart.
Vandaag reden we een eind over een ex-spoorlijn (it ceased to be, it is no more), en hadden we even tijd om de vier meefietsers op de plaat te zetten. Van boven naar beneden Hetty, Leonie, Jantinus en Willem.

25 juni, dag 61: van de wind alleen...

Zie deze etappe op de kaart.
In Schotland zie je ze nog weinig, die windmolens, maar als je de boer die we bezochten mag geloven, ziet het er hier over vijf jaar heel anders uit. Hij heeft samen met anderen op zijn land een windmolen laten neerzetten. Kijk, dat is hem met zijn slimme zoon.Daar verdienen ze zo enorm goed aan, dat ze grootse plannen hebben. 'Daar nog vijf en daar nog vijftien van die molens' zei hij. Ruimte zat, want ze hebben tweeduizend hectare grond, dat is vier bij vijf kilometer, een landgoed dat ooit eigendom was van een dochter van queen Victoria. Ze hebben voor die eerste molen wel eerst veel tegenstand moeten overwinnen.

24 juni, dag 60: zes!

Zie deze etappe op de kaart.
En ineens waren we met z'n zessen: Hetty, Willem, Leonie en Jantinus klopten 's avonds aan in het Invernesser hotel.Overdag was het vrolijk fietsen naar Buckie.Buckie? Ja, Buckie. Een rijke plaats, zegt men. Er werken veel oosteuropeanen in de visfabriek (want dat willen Schotten niet meer doen), en de Schotten werken in Kazachstan in de olie, waar ze vijf keer zoveel verdienen als in de Buckiese visfabriek, en nog belastingvrij ook. Terwijl oliehavenstad Aberdeen vol Polen zit - wie snapt het nog?En dat alles terwijl wij de indruk hadden dat Buckie een arm en verlopen plaatsje was, met zijn eenvormige kleine grijze huizen.